epenthesis

ĕpenthĕsis, is, f., = ἐπένθεσις,

• the insertion of a letter, Serv. ad Verg. G. 1, 164.

epenthesis, is, f. (ἐπένθεσις), gramm. t. t., die Einfügung eines Buchstabens, Serv. Verg. georg. 1, 164; Aen. 2, 25 u. 6, 385.

epenthesis [LL < ἐπένθεσις] , (gram.) epenthesis, insertion of vowel or syllable within a word; b (fig.). navita, epentesis pro nauta GlP 82; si nimis imperat imperator dicet ‘induperator’, et dicitur hec figura ~is quasi a supra inposicio Ps.-Gros. Gram. 70; epentesis ‥ est figura quod est interpositura Bacon Gram. Gk. 135; Elmh. Cant. 338 (v. apocope a).  b nec, carnis medie quod epentesis addit, avare / sincopat exertis macies ingloria nervis Hanv. I 484.

ĕpenthĕsis, is, f. (ἐπένθεσις), épenthèse, addition dʼune lettre ou dʼune syllabe dans le corps dʼun mot : Serv. En. 2, 25.