epibata
ĕpĭbăta, ae, m., = ἐπιβάτης (one who mounts).
- I A rider of a camel, Hyg. Grom. p. 10 b.—
- II A soldier on board a ship (pure Lat. classiarius miles), Auct. B. Alex. 11, 4; Auct. B. Afr. 20, 1; 62, 1; 63, 4; Vitr. 2, 8.
epibata, ae, m. (ἐπιβάτης), der Schiffssoldat, Auct. b. Alex. 11, 4. Auct. b. Afr. 20, 1. Vitr. 2. 8, 14.
venefica cum naucleris et ~is anus nuda merensque in littus Normannie exposita est
feroces ~e, qui jam in navi sedes nacti turgebant
frugiferis gravida gaudebant horrea glebis, / epibatae faciles ausu sprevere latrones, / classica dira silent
pax et gaudium in populis et anni frugiferi victoriaeque in hostes
novus ‥ epipata ‥ adgressus est navem, nauloque inpenso prospero ventorum flatu pervenit ad Dorstet
~is, qui pervenient et dant nabulum pro navigatione
~a, qui superveniens dato naulo transit
rector navis cum sociis et ~is multis, qui pariter Cantuariam venerant orandi causa
ebibati, laici
epifati, laici
ĕpĭbăta (14) (-tēs), æ, m. (ἐπιβάτης), soldat de marine : B. Afr. 20, 1 ; Vitr. Arch. 2, 8.
Inscensor, in Barthii Glossario ex Guiberti Hist. Palæst.
Institor, Mabillonio ex Vita S. Hugonis Monachi inter Acta SS. Benedict. sæc. 5. pag. 97. ubi sic habetur :
CuiFridegodus in Vita S. Wilfridi Episc. cap. 17 :(Bernoni sancto Abbati) ... Hugo per omnia fidissimus adjutor exsistens, qui creditum sibi talentum a Domino, ut Epibata sagacissimus, amplificare studebat.
Epibatæ, Gr.Frugiferis gravida gaudebant horrea glebis, Epibatæ faciles ausu sprevere latrones.
Epybata, Laicus vel superveniens. Hic nihil habet negotii in navi ; sed naulo dato in alias terras transire disponit.Hinc emendo Canones Hibernos apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 10. ubi :
Antiqui decrevere Sancti, ut Episcopus pro capitalibus peccatismelius enimxxiiii. annis pœniteat, Presbyterxii. Diaconusvii. Sic Virgo Lectorque et Religiosus, Ebibatus autemiiii.
Epibatuslegeretur, ut satis patet. Vide Lexicon Militare Caroli de Aquino.