About Report a problem

Menu

epicharis

epicharis [ἐπίχαρις = pleasing] , endowed w. grace. ~is, supergratiosus Osb. Glouc. Deriv. 193; ad supernam patriam ‥, ubi non erit sycomachia ‥, sed locus graciosus et epicaris [gl.: i. superna gracia] et deliciosus et eucaris [gl.: bona gratia] Neckam Ut. 107; ēpicharis crescas, Bruys, probitate capax (Neville’s Cross) Pol. Poems I 46.

Saved

Recent