epinicium
ĕpĭnīcĭum, ii, n., = ἐπινίκιον,
- a song of victory: canere, Vulg. 1 Par. 15, 21.— Plur.: cantare, Suet. Ner. 43 fin.—
- II Transf., in plur., a festival for victory: agere Hierosolymis, Vulg. 2 Macc. 8, 33.
epinīcium, iī, n. (ἐπινίκιον), I) das Siegeslied, Sing., epinicium canere, Vulg. 1. paral. 1, 15, 21: Plur., epinicia cantare, Ner. bei Suet. Ner. 43, 2. – II) Plur. epinīcia, ōrum (ἐπινίκια), das Siegesfest, epinicia agere Ierosolymis, Vulg. 2. Mach. 8, 33.