epipedonicus
epipedonicus, a, um (ἐπί u. πέδον), in der Mitte der Zenturien stehend (rein lat. medius), termini, Gromat. vet. 213, 9 u. 409, 20: ager, Gromat. vet. 247, 12.
ĕpĭpĕdŏnĭcus, a, um, (ἐπίπεδον), situé entre des centuries : Grom. 213, 9.
Sunt et medii termini, qui dicuntur Epipedonici.