About
Menu

escaetare

escaetare [AN escheter, OF escheoiter] , a (intr.) to escheat, revert by escheat. b (trans.) to take as escheat, confiscate; c (p. ppl. escaetatus). V. et. escaere. a 1202 venit ad domum ‥ sicut ad suam propriam que ~avit in manum suam de R. villano suo qui obiit SelPlCrown 9; c1220 que v m. mihi vel heredibus meis debebunt ut de warda eschaetare si ‥ Walterus ‥ obierit Reg. S. Thom. Dublin 17.  b 1454 Alexander N‥. cujus bona eschaetabantur ExchScot 672; to enchete, fiscare ‥ eschaetare CathA; omnia bona Macduff eschaetavit Extr. Chr. Scot. 57 (cf. Fordun Chr. VI 54: terras ‥ et predia ‥ confiscari mandavit).  c 1429 de duabus perticatis terre ‥ eschaetatis propter rebellionem ‥ domini Johannis ExchScot 493; 1479 de bonis eschaetatis cujusdam ‥ fugitivi Ib. 18.

Saved

Recent