escarius
escārĭus, a, um, adj. [esca].
- Pertaining to food, eating: mensa, Varr. L. L. 5, § 120 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 77, 11 Müll.: vasa, Plin. 36, 26, 67, § 198; cf. argentum, Dig. 34, 2, 19, § 12; 34, 2, 32, § 2; and absol.: escāria, ōrum, n., Juv. 12, 46: uvae, fit for eating, Plin. 14, 3, 4, § 42. —*
- II Of or belonging to bait: vincla, Plaut. Men. 1, 1, 18 (94).
ēscārius, a, um (esca), I) zur Speise gehörig, Speise-, Eß- (Ggstz. potorius), vasa, Plin.: argentum, silbernes Eßgeschirr, ICt.: uva, Plin. – subst., ēscāria, ōrum, n., Eßgeschirr, Iuven. 12, 46. – II) zum Köder gehörig, vincla, Plaut. Men. 94.
kervare before a lorde , ~ius
hec ~ia, ‥ i. mensa escis plena
~ia, A.dresserbord , ‥ hec ~ia,a mettabylle
a mawngeur for horse , ~ium, mansorium
confirmasse ‥ denar’ de vitulis et pullis, aucarum, gallinarum, suorum molendinorum, esscar’ maris, linorum, canab’
~ium, A.ees
ēscārĭus, (16) a, um (esca), ¶ 1 qui sert aux repas : escaria mensa Varro L. 5, 120, table à manger || bon à manger : Plin. 14, 42 || n. pl., ce qui est bon à manger : Juv. 12, 46 ¶ 2 qui concerne lʼappât : Pl. Men. 94.
Si est ministerialis, si est negotiator, si est monetarius, si est Escarius, etc.Infra :
Si est Escarius, non teneat annonam familiæ.Idem videtur cum Cellerario.