escatilis
escātĭlis, e, adj. [esca],
- edible (post-class.), Tert. Poen. 5; id. adv. Marc. 1, 1.
ēscātilis, e (esco), eßbar, Tert. de paenit. 5 u.a.
ēscātĭlis, e (esca), bon à manger : Tert. Pæn. 5.
comedi. Tertull. de Patientia cap. 5 :
Post mannæ Escatilem pluviam, post petræ aquatilem sequellam desperant de Domino.