esculentia
ēsculentia, ae, f. (esculentus), die Speise, Plur., suum leporum cervorumque esculentiae, Hieron. epist. 79, 7.
hyems ‥ olim effluens variis ~ie speciebus, sed nunc alterati vices temporis austeriori redimens parcitate
escosus, -a, -um, i. escis plenus, et esculentus, -a, -um, i. crassus, et inde hec ~ia, ‥ i. crassitudo
ēscŭlentīa, æ, f. (esculentus), nourriture, aliments ; pl., plats : Hier. Ep. 79, 7.
Pinguedo, in Gloss. Isid. Libellus, precum Marcellini et Faustini pag. 65 :
Hic erat in eadem urbe Roma Presbyter miræ continentiæ, non vino stomachum relevans, non carnisEsculentia corpus curans, sed oleo solo escas asperiores mitigans, etc.