excaecator
excaecātor, ōris, m. [excaeco],
- one who blinds, Aug. Serm. 43 ex Homil. 50.
excaecātor, ōris, m. (excaeco), der Verblender, Augustin. serm. 135, 1.
excæcātŏr, ōris, m. , celui qui aveugle : Aug. Serm. 135, 1.