excellens
excellens, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent
excellēns, entis: surpassing; beautiful, stately, 12.250.
excellens, Part. and P. a., from excello.
excellēns, (10) tis, part. de excello pris adjt , ¶ 1 qui surpasse en hauteur : Vell. 2, 107 ¶ 2 supérieur, distingué, éminent [en parl. de pers. et de ch.] : Cic. Div. 2, 123 ; Tusc. 1, 2 ; de Or. 2, 220 ; Br. 333 || Fam. 4, 3, 4 ; Rep. 2, 5 ; Off. 1, 119 ; Cæs. C. 3, 34 || -tior Nep. Alc. 1, 1 ; Plin. 29, 50 || -tissimus Cæs. C. 3, 99, 3,
➳ [vulg.] n. excellente, dʼune forme excellentis : Petr. 45, 4.
- 1. hooggelegen;
- 2. uitstekend, uitmuntend, voortreffelijk, verheven [dux; ingenium; scientia; virtus].
Ordinavit suos... dispositionis finalis executores... Joannem de Grassa,... et Excellentem dominum Augustinum Grifony in medecina doctorem civitatis Grassæ.Quippe ad
Doctorempertinere non opinor.
excellēns entis, adj.with comp.and sup.
- P. of excello, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent: animus ac virtus: vir virtute: inter tot unus: studium, Cs.: cycnus, of surpassing beauty, V.: nihil illo excellentius in vitiis, N.: excellentissima virtus, Cs.