excellenter
excellenter, excellently, exceptionally well
excellenter, adv.,
- excellently; v. excello, P. a. 1. fin.
excellenter, Adv. (excellens), hervorragend, vortrefflich, vorzüglich, ausgezeichnet, exc. pronuntiare (vortragen), Nep. Att. 1, 3: quae magno animo fortiter excellenterque gesta sunt, Cic. de off. 1, 61: cuius nomen exc. clarebat apud servos tuos, Augustin. conf. 8, 6; exc. accrescens fama, in wachsender Herrlichkeit, Amm. 14, 10, 14: versari in re publica atque in ea excellentius se gerere (eine hervorragendere Stellung einzunehmen) studuerunt, Cic. Sest. 96: templum illud excellentissime diffamatum, Augustin. de civ. dei 17, 8, 1.
septimum [(diem ] ‥ tam ~er scriptura commendat, ‘dies ‥ septimus erit celebrior’ [] Lev. xxiii 8
meminisse debet humiliter excellens ~erque humilis beatitudo vestra quia ‥
~er honorabili et honorabiliter excellenti regine Anglorum Mathilde
sapientia astrorum tota ‥ est in corporibus celestibus ~issime, sed ibi nos latet ‥ ignobilissime
~issime transcensis ‥ voluptatis fede lasciviis
cum uni dicitur convenire ~er quod pluribus convenit et dicitur antonomasia
Plato ‥ inter omnes discipulos Socratis eum ~issime diligebat
procedit consul [de Albermarle ] ‥ adulter patentissimus et ~er impurus
excellentĕr, (14) dʼune manière supérieure, éminente, remarquable : Cic. Off. 1, 61 || -tius Cic. Sest. 96 || -tissime Aug. Civ. 17, 8.
excellenter adv.with comp.
- excellens, excellently, exceptionally well: quae gesta sunt: pronuntiare, N.: se excellentius gerere.