exceptorius
exceptōrĭus, a, um, adj. [excipio],
- serviceable for receiving (post-Aug.): quali, Dig. 33, 7, 8; cf. subst.: exceptorium excipulum, conceptaculum, ἐκδοχεῖον, Gloss.—Subst.: exceptōrium, i, n., a receptacle, reservoir; plur., Vulg. Sir. 39, 22.
exceptōrius, a, um (excipio), zum Aufnehmen dienlich, quali, etwa »Butten«, Ulp. dig. 33, 7, 8. – subst., exceptōrium, iī, n. = ἐκδοχεῖον, der Behälter, lactis, Milchnapf od. -kübel, Augustin. in psalm. 143, 6: Behälter für Wasser, Wasserbecken, aquarum, Vulg. Sirach 39, 22: dass. absol., Corp. inscr. Lat. 8, 4291: bildl., exc. cordis sui, ihr Herzensschrein, Augustin. serm. 32, 2: bonitatis, Interpr. Iren. 4, 11, 2.
sic ‥ Latinorum prolixa depictio a figuris xix transiret in viij que arte ~ia volumina maxima in parva spatia contraheret
quam ‥ excepcionem predicti ‥ judices pretensi admiserunt et terminum ad eandem probandam eisdem [partibus ] ‥ assignarunt, que quidem partes in dicta materia ~ia nichil probarunt
~ia, cisterna
synke ffor water or seyvynge , ~ium
exceptōrĭus, a, um, destiné à recevoir : Ulp. Dig. 33, 7, 8.