exoticus
exōtĭcus, a, um, adj., = ἐξωτικός, foreign, exotic (ante- and post-class.).
- I Adj.: unguenta, Plaut. Most. 1, 1, 41 (41): vinum, Gell. 13, 5, 5: jus (piscium), Ap. Met. 10, 16, 20; pulvis, id. Mag. p. 278, 4; sermo, id. Met. 1, 1, 14.—Comically: Graecia, i. q. magna, Plaut. Men. 2, 1, 11 (236).—*
- II Subst.: exōtĭcum, i, n., a foreign garment, Plaut. Ep. 2, 2, 48 (228).
exōticus, a, um (ἐξωτικός), ausländisch, unguenta, Plaut.: vinum, Gell.: pulvis, Apul.: Graecia, Großgriechenland, Plaut. – subst., exōticum, ī, n., ein ausländisches Gewand, Plaut. Epid. 232.
~um, i. odibile, peregrinum
nautis ‥ e Saxonia multam ~am mercem advectantibus
vino, speciebus, pannis aureis et holosericis, auro et argento, et lapidibus preciosis, et diversi generis mercibus ~is
non ‥ rem voveret ~am [sc. virginitatem suam ], nisi provideret sibi et aliis incomparabilem inde accumulari gloriam
in catheractis pugnandi ‥ usus et modus apud Anglos jam ~i habebantur
cum ‥ famis macies ‥ perpenderet ‥ murum ratonumque carnes ~as receptat
uncowth , ‥ excoticus
haec non sunt ~a quae dico verba sed satis cognita
moderatius ‥ se agit Aldelmus, nec nisi perraro et necessario [v. l. perrara et necessaria ] verba ponit ~a
~orum verborum interpretaciones ‥ jussimus ‥ annotari
exōtĭcus, a, um (ἐξωτικός), étranger, exotique : Pl. Most. 42 ; Gell. 13, 5, 5 || exōtĭcum, n. , Pl. Epid. 232, vêtement exotique.