exsatio
exsatio, to satisfy, glut, sate
ex-sătio (exat-), āvi, ātum, 1, v. a., to satisfy, to satiate, glut, sate (not ante-Aug.; cf. exsaturo).
- I Lit.: exsatiati cibo vinoque, Liv. 40, 28, 2.—
- II Trop.: enses multo cruore, Sil. 7, 535: tela, Stat. Th. 9, 14: clade exsatiata domus, Ov. M. 8, 542; cf.: Populum Romanum ne morte quidem P. Scipionis exsatiari, Liv. 38, 54, 10: patruum sanguine domus, Tac. A. 3, 17.
ex-satio, āvī, ātum, āre, völlig sättigen, I) eig.: vino ciboque, Liv. 40, 28, 2. – II) übtr. = ganz befriedigen, zufriedenstellen, dolorem, Sil.: morte alcis exsatiari, Liv.: quorum saevitiam non mors noxiorum exsatiet, Liv.: exsatiata clade domus, poet. = satt des M., Ov.
exsătĭō, (13) āvī, ātum, āre, tr., rassasier, assouvir : Liv. 40, 28, 2 || [fig.] Liv. 38, 54, 10 ; Tac. Ann. 3, 17.
ex-satiō āvī, ātus, āre,
- to satisfy, glut, sate: exsatiati cibo, L.: clade exsatiata domus, O.: patruum sanguine domūs, Ta.