extemporalitas
extempŏrālĭtas, ātis, f. [extemporalis],
- the faculty of extemporaneous speaking or versifying, Suet. Tit. 3 (for which: extemporalis facultas, id. Aug. 84: facultas ex tempore dicendi, Quint. 10, 7, 1).
extemporālitās, ātis, f. (extemporalis), die Fertigkeit, aus dem Stegreife zu reden, -Verse zu machen, Suet. Tit. 3, 2 (Sen. contr. 7. pr. § 2 u. Suet. Aug. 84, 1 extemporalis facultas gen.).
extempŏrālĭtās, (16) ātis, f. , talent dʼimproviser : Suet. Tit. 3.