falanga
fălanga, v. phalangæ.
Prælium Afri contra Ægyptios primi fecere fustibus, quos vocant Phalangas.
Gloss. Lat. Gr. :Palangæ dicuntur fustes teretes, qui navibus subjiciuntur, quum attrahuntur ad pelagus, vel quum ad littora subducuntur : unde etiam nunc Palangarios dicimus, qui aliquid oneris fustibus transvehunt.
Φαλάγγια, στρογγύλα, ξύλα καὶ σύμμετρα.Pollux :
Τὰ δὲ τῶν νέων ξύλα, οἷς ὑποβληθεῖσιν ἐφέλκονται οἱ νῆες, Φαλάγγες, ἢ φαλάγγια.Agobardus lib. Adversus Fredericum cap. 21 :
Sicut et illi duo, qui unum botrum inFalango portabant, unum opus faciebant indifferenter, nisi quia eundem botrum unus post dorsum, alter ante faciem habebant.
Sicque velut hædum in Phalangam pendulum alter post alterum bajulare cœperunt.Occurrit eadem inflexione in Spec. Sax. lib. 1. art. 63. § 6. Guillel. de Guignavilla in Peregrinatione animæ :
Mon balay je nomme ma langue, Et mon fourchon, et ma Palangue, Dont toute ordure je baloie, Je housse, ramonne, et netoie.
Residentibus itaque nobis ad mensam sine latitudine longam, Pallingi latitudine tectam, longitudine seminudam.
Falanga. Rollandinus in Chron. lib. 3. cap. 15 :
Cum lanceis, ensibus, Walengis, acutis, et clypeis, et omni armorum genere, etc.