farrarius
farrārĭus, a, um, adj. [far], of or belonging to spelt, and in gen. to corn or grain.
- I Adj.: fistula, a sort of hand-mill for corn, Cato R. R. 10, 3; cf. Plin. 18, 10, 23, § 97.—
- II In plur. subst.: farrārĭa, ōrum, n., a granary, hay-loft, Vitr. 6, 9 fin.
farrārius, a, um (far), zum Getreide gehörig, Getreide-, fistula, eine Art Handmühlen zum Getreide, Cato r. r. 10, 3 (bei Plin. 18, 97 fistula serrata gen., weil sie Zacken hatte, wie unsere Kaffeemühlen). – subst., farrārium, iī, n., der Futterboden, Vitr. 6, 6, 5.
farrārĭus, (15) c. farrearius : Cato Agr. 10, 3.
Scævola Dig. 7. 1. 58. Sempronio do, lego ex redactu fructuum, oleris, et porrinæ, quæ habeo in agro Ferrariorum. Alii leg.
farrariorum, sed prius præstat, et videtur locum denotare, in quo ager sit.
Cato R. R. 10
Farrariafistula. - 2.
Farrariumabsolute.
Vitruv. 6. 9.
ad fin. Horrea, fœnilia, farraria, pistrina, extra villam facienda videntur,
h. e. locus, ubi farrago, et similia jumentorum pabula, præter fœnum, conduntur.