feminatus
fēmĭnātus, a, um, adj. [femina],
- made womanish, effeminate: sic feminata virtus afflicta occidit, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 21, MSS. (Klotz and B. and K., ex conj., ecfeminata).
Cic. vertens particulam
Trachinior. Sophocl. 2.
Tusc. 8.
extr. Sic
Feminatavirtus afflicta occidit.
h. e. effeminata, infracta, perdomita.