fissiculo
fissĭcŭlo, no perf., ātum, 1, v. a. [fissum, from findo],
- in the lang. of the haruspices, to divide the entrails (post-class.): extis fissiculandis, Ap. Deo Socr. p. 45; Mart. Cap. 2, § 151; and: fissiculatis extorum prosiciis, id. 1, § 9.
fissiculo, āre (fissum v. findo), als t. t. der Haruspizin, exta, die Einschnitte an den Eingeweiden, bes. an der Leber (s. fissumunter findo) des Opfertieres besichtigen, um daraus zu weissagen, Apul. de deo Socr. 6. Mart. Cap. 2. § 151: so auch extorum prosicia, Mart. Cap. 1. § 9.
See: fissiculare
fissĭcŭlō, ātum, āre (fissus), tr., découper les entrailles [des victimes] : Apul. Socr. 6 || -latus Capel. 1, 9.