fixare

fixare [backformed fromfixusp. ppl. offigere] , (alch.) to ‘fix’, reduce a volatile spirit or essence to a stable form not affected by fire or other agent of change. si autem virtus seminativa tante fortitudinis quod ipsos spiritus inclusos ~et et in suam propriam naturam convertat in instanti M. Scot Sol 719; quia quod est fixum ~at, ‥ coagulatum coagulat Ib; quando natura mercurialis in sua natura, que est fluxibilis, penetrans, ingrediens, et perficiens quantum est de se statim et totaliter in opere stat, quia ~atur cum suorum virtute spirituum et in sua humiditate ex qua fit fusio ingressio et fixio stans Ib.; ignis elementalis est qui ~at, calcinat, et comburit Ripley 136; quamvis Raymundus ~avit has tincturas super calces auri et argenti Ib. 372.