flabilis
flabilis, airy, breath-like
flābĭlis, e, adj. [flo], airy. *
- I Lit.: nihil est in animis mixtum atque concretum ... nihil ne aut humidum quidem aut flabile aut igneum, Cic. Tusc. 1, 27, 66.—
- B Trop., spiritual (eccl. Lat.): aedes, Prud. στεφ. 10, 347 al.
flābilis, e (flo), I) hauchbar = luftig, luftartig, Cic. Tusc. 1, 66: pulvisculi, Arnob. 2, 49: elementum, spiritus, Augustin. de anim. orig. 3, 4, 4 u. 5: aura, Augustin. gen. ad litt. 3, 7, 9. – II) übtr., geistig, Prud. apoth. 867 u. perist. 10, 347.
~em, i. vitalem,liflicne
flābĭlis, e (flo), de la nature du souffle, de lʼair : Cic. Tusc. 1, 66 || qui donne de la fraîcheur : Arn. 6, 21 || [fig.] spirituel : Prud. Perist. 10, 347.
flābilis e, adj.
- flo, airy, breath-like.