flaccidus
flaccĭdus, a, um, adj. [flaccus], flabby, flaccid, pendulous (cf. marcidus).
- I Lit.: aures, Col. 7, 6, 2; Plin. 8, 51, 77, § 205: folium, id. 15, 30, 39, § 127: vela (with pendula), Ap. Flor. p. 365.—
- II Trop., languid, feeble: flaccidiore turbine fertur, Lucr. 5, 632: argumentatio, Arn. 7, 251.
flaccidus, a, um (flaccus), I) welk, schlapp, schlotterig, auris, Col.: folium, Plin.: sinus, Apul. – II) übtr., matt, schwach, kraftlos, flaccidior turbo, Lucr. 5, 630: argumentatio, Arnob. 7, 46.
~um, contractum
~us, severus, contractus
†flacidium, †servum
est indocta loqui, que nescit lingua tacere, / flaccida, que verbi nescit habere modum
flaccĭdus, (16) a, um (flaccus), flasque, mou : Plin. 8, 205 ; flaccidum folium Plin. 15, 127, feuille pendante || [fig.] : flaccida argumentatio Arn. 7, 46, raisonnement languissant ; [poét.] flaccidiore turbine Lucr. 5, 632, par un tourbillon qui sʼaffaisse.