florens
florens, blooming, flowering, in bloom
flōrens, entis, Part. and P. a., from floreo.
flōrēns, entis, PAdi. (v. floreo), blühend, a) blühend = blumenreich, frisch, schmuck, α) v. Redner u. v. der Rede, alii (oratores) florentes, Cic.: florens orationis genus, Cic.: modus autem nullus est florentior (schmucker) in singulis verbis, Cic.: quae mihi florentiora (hübscher) visa sunt tuo iudicio, Cic. – β) v. Alter, aetas, Cic.: iuventa, Hor.: u. v. Pers., im blühenden (jugendlichen) Alter stehend, Iacchus, Catull. 64, 251: florentior iuventus, Veget. mil. 1, 5. – b) blühend = glänzend, glänzend ausgestattet, höchst angesehen, im Flore, im Wohlstande, auf der Höhe (im Sonnenscheine) des Glücks-, in glänzenden Verhältnissen stehend, in glänzender Stellung-, auf der Höhe der Macht stehend, zur Zeit des Glanzes od. Glücks, α) absol. (Ggstz. afflictus), civitas, Caes.: Servilia, Nep.: domus, Tac.: fortuna, Cic.: amicitia, Cic.: opes Etruscorum, Liv.: homo florentissimus, Cic.: C. Sallustius rerum Romanarum florentissimus auctor, Tac. ann. 3, 30: res publica florentissima, Cic.: castra florentissima, Cic.: Plur. subst., flōrentēs, ium, m., Leute in glänzender Stellung, Ggstz. afflicti, Nep. Att. 11, 4. – β) m. Abl., blühend = ausgezeichnet durch usw., glänzend ausgestattet mit usw., im hohen Ansehen stehend durch usw., gratiā atque hospitiis florens hominum nobilissimorum, Cic.: homo florens aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, affinibus, amicis, Cic.: Berenice florens aetate formāque, eine jugendliche Schönheit, Tac.: Macedones imperio terrarum florentes, in der Blütezeit ihrer Weltherrschaft, Iustin.: vir ingenio florentissimus, mit den herrlichsten Geistesgaben ausgerüstet, Vell.: L. Philippus, eloquentiā, gravitate, honore florentissimus civitatis, Cic.
1 flōrēns, (10) tis, p.-adj. de floreo, fleurissant, en fleur : Ov. M. 7, 702 || brillant, éclatant, étincelant : Virg. En. 7, 804 ; Lucr. 4, 450 || [fig.] florissant, heureux : florens ætate Cic. Fam. 2, 13, 2, à la fleur de lʼâge ; florens ætas Cic. CM 20, lʼâge dans sa fleur ; civitas Cæs. G. 4, 3, 3, ville florissante ; fortuna Cic. de Or. 2, 210, situation brillante || [rhét.] florentes oratores Cic. Or. 20, orateurs au style fleuri || -tior, -tissimus Cic. de Or. 3, 166 ; Div. 1, 72.
- 1. bloeiend [corona bloemenkrans];
- 2. in de bloei v. zijn jeugd, pril [adulescens; iuventa]; ➤ femina ~ aetate;
- 3. (metaf.) voortreffelijk, overvloedig bedeeld (door, met: abl.) [ingenio; eloquentiā; aetate; honoribus];
- 4. machtig, vooraanstaand, invloedrijk, in hoge achting staand [civitas; opes Etruscorum; homo; amicitia]; ➤ Macedones imperio terrarum florentes;
- 5. (retor.) bloemrijk [orationis genus; oratores].
florens , tis. part. c. s. v. floreo.
開花者。發旺盛。Florentes aere catervae 光兵器之隊伍。
Suggest a Translation
See an image
開花者。發旺盛。Florentes aere catervae 光兵器之隊伍。
Suggest a Translation
See an image
flōrēns entis, adj.with comp.and sup.
- P. of floreo, blooming, flowering, in bloom: cytisus, V.: herbae, V.—Abounding in flowers, flowery: Hymettus, O.—Shining, bright: catervae aere, V.— Fig., flourishing, prosperous, in the prime, in repute, excellent: quos ego florentīs sine ferro viceram: auctor florentissimus, S.: adulescens, Cs.: gratiā: Ambo aetatibus, V.—Plur.as subst, the prosperous, N.—Of things: res p. florentissima: modus nullus est florentior, etc.: fortuna imperatoris: florentissimis rebus domos relinquere, Cs.: florentīs res suas cum Iugurthae perditis miscere, S.: opes, L.: florente iuventā Fervidus, H.: aetate formāque, in youthful beauty, Ta.