floreo
floreo, to bloom, blossom, flower
- I Lit.: per terras frondent atque omnia florent, Lucr. 5, 214: florere omnia, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69: haec arbor una (lentiscus) ter floret, Cic. Div. 1, 9, 16: possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra? id. N. D. 2, 7, 19: imputata floret usque vinea, Hor. Epod. 16, 44: vinea, segetes, Ov. F. 5, 263 sq.: narcisso floreat alnus, Verg. E. 8, 52: florentes ferulae, id. ib. 10, 25.— Poet.: si bene floreat annus, Ov. F. 5, 327.—
- B Transf.
- 1 (Acc. to flos, I. B.) Of wine, to froth: si vinum florere incipiet, Col. 12, 30, 1: vina quoque in magnis operose condita cellis Florent, Ov. F. 5, 270.—
- 2 To get the first downy beard: libat florentes haec tibi prima (dies) genas, Mart. 3, 6, 4.—
- 3 To be filled with, to abound with any thing (ante-class. and poet.): mare velis florere videres, Cato ap. Charis. p. 185; cf.: mare velivolis florebat puppibus, Lucr. 5, 1442; cf.: hinc laetas urbes pueris florere videmus, id. 1, 255 Lachm.: Hybla multis thymis, Ov. P. 2, 7, 26: jam pridem regio ... undat equis floretque viris, Val. Fl. 1, 547.—
- 4 To bloom, i. e. to be bright with varied colors: pampineo gravidus autumno Floret ager, of the ripening fruits, Verg. G. 2, 6; of an army on the march: variis floret via discolor armis, Val. Fl. 5, 565; cf.: floret cristatus exercitus undique turmis, Claud. III. Cons. Hon. 133.—
- 5 To be bright (cf. P. a. infra): lumina floruisse, Tert. Apol. 11: caelum luminibus floruisset, id. adv. Marc. 4, 42.—
- II Trop., to be in a flourishing or prosperous condition, to flourish, be in good repute, to be eminent, distinguished, etc.; constr. with the abl. and absol.
- A Of persons and animate things.
- α With abl.: in sua patria multis virtutibus ac beneficiis floruit princeps, Cic. Verr. 2, 5, 49, § 128: privatis officiis et ingenii laude floruit, id. de Or. 3, 2, 7: omni genere virtutis, id. Brut. 7, 28: cum acumine ingenii tum admirabili quodam lepore dicendi, id. Ac. 2 (Luc.), 6, 16: honoribus et rerum gestarum gloriā, id. de Or. 1, 1, 1: gratiā, auctoritate, gloriā, id. Fam. 4, 13, 2: laudibus, id. ib. 9, 14, 2: nobilitate discipulorum, id. de Or. 3, 35, 141: omnibus copiis (Crotoniatae), id. Inv. 2, 1, 1: tria genera dicendi, quibus quidam floruerunt, id. Or. 5, 20.—
- β With in and abl.: in re militari Epaminondas, Nep. Epam. 5: ille vir, qui in Curia, in Rostris, in re publica floruisset, etc., Cic. Cael. 24, 59: in foro, id. Ac. 2 (Luc.), 1, 1: in sententis senatoriis et in omni actione atque administratione rei publicae, id. Fam. 1, 9, 2: in senectute, id. Lael. 1, 4.—
- γ Absol.: ergo in Graecia musici floruerunt, Cic. Tusc. 1, 2, 4; id. Ac. 2 (Luc.), 6, 16; cf.: floret Epicurus, id. Off. 3, 33, 116: qui inter illos florebas, id. Quint. 26, 80: cum multis simul floruit, Quint. 3, 1, 9: floruit circa Philippum, id. 12, 10. 6: circum tribus actis impiger annis Floret equus, is in his bloom, prime, Lucr. 5, 884.—
- B Of inanim. and abstr. things.
- α With abl.: illa vetus (Graecia), quae quondam opibus, imperio, gloria floruit, hoc uno malo concidit, Cic. Fl. 7, 16: familia, quae postea viris fortissimis floruit. id. Phil. 9, 2, 4: doctissimorum hominum familiaritates, quibus semper domus nostra floruit, id. N. D. 1, 3, 6; id. Font. 14, 31: meus ad urbem accessus incredibili hominum multitudine et gratulatione florebat, id. Sest. 63, 131: aliquid floret laudibus, Lucr. 5, 1279.—
- β Absol.: quae (magna Graecia) nunc quidem deleta est, tunc florebat, Cic. Lael. 4, 13: quae familia admodum floruit, Suet. Ner. 6: quorum auctoritas maxime florebat, Cic. Rep. 2, 34: gloria generis floret, id. Fl. 11, 25: verborum vetus interit aetas, Et juvenum ritu florent modo nata vigentque, Hor. A. P. 62: aetherii dono cessere parentes Aeternum florere genas, to shine in perpetual bloom, perpetual youth, Stat. Th. 1, 705.
- —Hence, flō-rens, entis, P. a.
- A Lit., shining, glistening, glittering, bright (poet. and in postclass. prose): Ennius et Lucretius florere dicunt omne quod nitidum est, Serv. Verg. A. 7, 804: lucernarum florentia lumina flammis, Lucr. 4, 450; so, smaragdi arcano igne, Stat. Th. 2, 276: postes arcano lumine, id. ib. 1, 210: catervae aere, Verg. A. 7, 804: exercitus insignibus argenteis et aureis, Gell. 5, 5, 2.—
- 2 Abounding in flowers: vertice de summo semper florentis Hymetti, Ov. M. 7, 702.—Subst.: florens, ntis, f., a garland: do hanc tibi florentem florenti, Plaut. Pers. 5, 1, 18 (770) (cf. B. 1. β infra).—
- B Trop. (acc. to II.), flourishing, prosperous, in the prime, in repute, fine, excellent.
- 1 Of animate things.
- α With abl.: complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, affinibus, amicis, Cic. Fam. 2, 13, 2: gratia atque hospitiis florens hominum nobilissimorum, id. Rosc. Am. 6, 15: regina Berenice florens aetate formaque, Tac. H. 2, 81; cf.: ambo florentes aetatibus, Verg. E. 7, 4.—
- β Absol.: qui te beatum, qui florentem putas, Cic. Par. 2, 18: quos ego florentis atque integros sine ferro viceram, id. Planc. 35, 86: oratores florentes et leviter ornati, id. Or. 6, 20: florens et illustris adolescens, Caes. B. G. 7, 32, 4: exorta semper florentis Homeri species, Enn. ap. Lucr. 1, 124.—Plur. as subst.: flōrentes, um, the prosperous (opp. afflicti), Nep. Att. 11, 4.—
- 2 Of inanim. and abstr. things.
- α With abl.: florentes viribus anni, Sil. 1, 226; so, anni vigore, Petr. 132: animus vino, joyous, Gell. 6, 13, 4.—
- β Absol.: (majores nostri) ex minima tenuissimaque re publica maximam et florentissimam nobis reliquerunt, Cic. Rosc. Am. 18, 50; cf.: civitas (Ubiorum) ampla atque florens, Caes. B. G. 4, 3, 3: invidetur praestanti florentique fortunae, Cic. de Or. 2, 52, 210: florens amicitia (opp. afflicta), id. Quint. 30, 93: quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent, uti, etc., Caes. B. G. 1, 30, 3; cf.: neu florentes res suas cum Jugurthae perditis misceret, Sall. J. 83, 1: florentes Etruscorum opes, Liv. 1, 2, 3: florentissima Samnitium castra, Cic. Div. 1, 33, 72: equus florenti aetate, Lucr. 5, 1074: aevo florente puellae, id. 3, 1008; cf.: adhuc florente juventa Fervidus, Hor. A. P. 115: florentissima ejus erat aetas, Liv. 30, 12, 17: nostrum opus tibi probari laetor: ex quo ἄνθη ipsa posuisti, quae mihi florentiora sunt visa tuo judicio, Cic. Att. 16, 11, 1; cf.: modus nullus est florentior in singulis verbis (quam translatio), id. de Or. 3, 41, 166; id. Or. 27, 96: oratio florentissima, Gell. 15, 28, 5; cf. also: florentis facundiae homo, id. 19, 9, 2 —Adv.: flōrenter, flourishingly, famously (late Lat.): florentissime docet, i. e. with great repute, celebrity, Hier. Chron. Euseb. an. 358.
➳ part. fut. floriturus Pomp. Porphyr. Hor. O. 2, 20, 6.
- 1. bloeien; ➤ arbor floret; papavera florent; annus floret is in volle bloei;
- 2. (metaf.) floreren, vooraanstaand, machtig zijn, uitblinken [in patriā; in re militari als veldheer];
- 3. in hoge graad bezitten, rijk voorzien zijn van, overvloed hebben aan (m. abl.) [gratiā et auctoritate; gloriā; favore; honoribus; laudibus];
- 4. (poët.) vol zijn van, pralen met (m. abl.); ➤ ager autumno floret; Hybla multis thymis floret; mare florebat navibus (velis);
- 5. (poët.) (zacht) glanzen, schitteren; ➤ florentes aere catervae; florentia lumina flammis;
- 6. (v. wijn) mousseren; ➤ vina florent.
開花。光天化日。興旺。有瑞氣。豐盛。出名。— gratia et auctoritate 人衆愛而服彼。 forma 其美容非凡。— ingenio 其才智非凡。— aetate 方壯年之時。
Suggest a Translation
See an image
- flos, to bloom, blossom, flower: haec arbor ter floret: imputata floret usque vinea, H.: narcisso floreat alnus, V.: si bene floreat annus, O.—To froth: Vina in cellis Florent, O.—To be filled, abound: multis Hybla thymis, O.: autumno Floret ager, is splendid, V.—Fig., to flourish, be prosperous, be in good repute, be eminent, be distinguished: in Graeciā musici floruerunt: (magna Graecia) nunc quidem deleta est, tunc florebat: gloria generis floret: iuvenum ritu florent modo nata (verba) vigentque, H.: suā patriā multis virtutibus floruit princeps: acumine ingeni: quae (familia) viris fortissimis floruit: in re militari Epaminondas, N.: vir in re p.
-
…repetisset, tamen eam rem non minus ex usu terrae Galliae quam populi Romani accidisse, propterea quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent uti toti Galliae bellum inferrent imperioque potirentur, locumque domicilio ex magna copia deligerent quem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…urbis tecta defendunt. quos vos, Quirites, precari, venerari, implorare debetis ut, quam urbem pulcherrimam florentissimam potentissimamque esse voluerunt, hanc omnibus hostium copiis terra marique superatis a perditissimorum civium nefario scelere defendant .…
Cicero, in Catilinam
-
…virescunt arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum, hinc laetas urbes pueris florere videmus frondiferasque novis avibus canere undique silvas, hinc fessae pecudes pingui per pabula laeta corpora deponunt et candens lacteus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, plebis opes inminutae, paucorum potentia crevit. Ii magistratus, provincias aliaque omnia tenere ; ipsi innoxii, florentes, sine metu aetatem agere ceterosque iudiciis terrere, quo plebem in magistratu placidius tractarent. Sed ubi primum dubiis…
Sallust, Catilina
-
…, quo neque permaneant animae neque corpora nostra, sed quaedam simulacra modis pallentia miris ; unde sibi exortam semper florentis Homeri commemorat speciem lacrimas effundere salsas coepisse et rerum naturam expandere dictis. quapropter bene cum superis de rebus habenda…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…autem me astutum et occultum libet fingere, quid est quod minus cadere in eius modi naturam possit quam aut florentissimi hominis aspernari benevolentiam aut eius existimationem oppugnare in provincia, cuius laudem domi defenderis, aut in ea re animum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…diserti et omnibus vel naturae vel doctrinae praesidiis ad dicendum parati, cum civitatem vel paterno consilio vel avitis armis florentissimam accepissent, ista praeclara gubernatrice, ut ais, civitatum eloquentia rem publicam dissipaverunt. Quid leges veteres moresque maiorum…
Cicero, de Oratore
-
…qualis L. Caulius mergus, M. Basilus, C. Caudinus qui omnes in iudiciis publicis iam tum florente re publica floruerunt. ex eodem numero L. Cassius, Cn. Heius pari et integritate et prudentia ;…
Cicero, pro Cluentio
-
…potest perspici, Themistocles fuit, quem constat cum prudentia tum etiam eloquentia praestitisse ; post Pericles, qui cum floreret omni genere virtutis, hac tamen fuit laude clarissimus. Cleonem etiam temporibus illis turbulentum illurn quidem civem, sed…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…Caulius mergus, M. Basilus, C. Caudinus qui omnes in iudiciis publicis iam tum florente re publica floruerunt. ex eodem numero L. Cassius, Cn. Heius pari et integritate et prudentia ; quorum nullius sententia…
Cicero, pro Cluentio