fusio
fusio, an outpouring, effusion
fūsĭo, ōnis, f. [fundo], a pouring out (very rare).
- I In gen.: sanguinis, Ambros. in Psa. 48, Serm. 16, § 11: tenuis stellarum, Vitr. 9, 7: Chrysippus ipsum mundum deum dicit esse et ejus animi fusio nem universam, an outpouring, effusion, * Cic. N. D. 1, 15, 39.—
- II In partic.
- A A melting, founding, casting of metals: si quis numum falsa fusione formaverit, Cod. Th. 9, 21, 3.—
- B (I. q. illatio publica.) A duty, Dig. 7, 1, 27, § 3 (al. functiones); Cod. Th. 11, 28, 6.
fūsio, ōnis, f. (2. fundo), das Gießen, I) = der Guß, der Ausguß, Ausfluß, sanguinis, Ambros. in psalm. 48. serm. 16. § 11. – übtr., a) physisch, f. tenuis stellarum, Vitr. 9, 5, 3: f. visus, Chalcid. Tim. 45 C.: mundum esse... eius (dei) animi fusionem universam, Cic. de nat. deor. 1, 39: fusiones subtiles corporum, Chalcid. Tim. 236. – b) ethisch, f. largae beatitudinis, Chalcid. Tim. 3. – II) das Gießen = das Schmelzen, Cod. Theod. 9, 21, 3.
purpura recte sanguinis ~onem et colore et ipsa naturae suae proprietate ‥ designat
lacrymarum ~onibus
hec ~o, -nis
nota quod quadrupliciter formantur vasa, sc. manu, flatu, ~one, malleactione
qui igne utuntur sicut in fabrili arte et ~onibus
pro ~one ejusdem eris
de v carratis plumbi fertilis provenient’ de pluribus nigris operibus que remanserunt de pluribus ~onibus factis tempore suo
pro ix quarteriis carbonum silvestrium pro ~one cinerum plumbi v s. iij d.
in ~one stanni temporibus retroactis magne cautele et decepciones perles smelters siveblowers stanni suborte sunt
de natura ferri: ‥ deficit ei fusio [? l. fixio; cf. 2 fixio 4 ], puritas, et pondus
fūsĭō, ōnis, f. (fundo 2), ¶ 1 action de répandre, diffusion : Cic. Nat. 1, 39 ; stellarum Vitr. Arch. 9, 7, suite dʼétoiles || faculté de se répandre, de sʼépancher : Cic. *Nat. 2, 26 ¶ 2 fusion, fonte des métaux : Cod. Th. 9, 21, 3.
Fusionem dat metalicam.
fūsiō ōnis, f
- FV-, an outpouring, effusion: eius (dei) animi universa.