fusco
fusco, to make swarthy, blacken
fusco, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [fuscus].
- Act., to make dark, swarthy, dusky, to blacken, darken (poet.).
- A Lit.: fuscentur corpora campo, Ov. A. A. 1, 513: cutem pingui olivo, Stat. Th. 6, 576: lactea pocula sanguine puniceo (Massagetae), id. Achil. 1, 307: malas (lanugo), Luc. 10, 135; cf. dentes (inertia), Ov. A. A. 3, 197: diem (nube), Val. Fl. 1, 396; cf. Sil. 11, 270.—
- B Trop.: quem ad hoc aevi nulla actuum culpa fuscavit, Symm. Ep. 1, 34; Sid. Carm. 7, 505.—*
- II Neutr., to become dark or swarthy: ne pulchrae fuscaret gratia formae, Stat. S. 3, 4, 66.
fusco, āvī, ātum, āre (fuscus), I) tr. bräunen, schwärzen, A) eig.: corpus, Ov.: ne fuscet inertia (Trägheit im Putzen) dentes, Ov.: quo (fulmine) icta fuscantur, Sen.: fuscat nube diem, verdunkelt, Val. Flacc.: u. so audimus detestabili parricidio fuscatum diem, Sen. rhet.: sol fuscabitur, Lact. – B) übtr.: a) trüben, hanc gaudiorum praesentium lucem tristium commemoratione, Pacat. pan. 3, 4. – b) schwärzen = beschimpfen, alqm, Symm. epist. 1, 40. Sidon. carm. 7, 505. – II) intr. sich schwärzen, Stat. silv. 3, 4, 66.
fuscō, (15) āvī, ātum, āre (fuscus), ¶ 1 tr., brunir, noircir : Sen. Nat. 2, 40, 3 ; Ov. Ars 1, 513 || [poét.] obscurcir : Sil. 11, 270 || [fig.] ternir : Symm. Ep. 1, 34 ¶ 2 intr., devenir noir, noircir : Stat. S. 3, 4, 66.
fuscō —, —, āre
- fuscus, to make swarthy, blacken: corpora campo, O.: dentes, O.