gabbarus
gabbărus, ī, m. , sot, imbécile : Gloss. Scal.
Galbacus. Joan. Architrenius lib. 1 :
In Consuetudine Burdegalensi art. 116.In his quinque pedes produxit Gabbarus artus.
Gabarreest navicula amnica,
Gabarrier, navicularius. Cujus vocis etymon ab Hebræo accersit Steph. Guichartus. Computum Barth.
Du Drach, Thesaurarii Guerrarum ann. 1338 :
Mises et depenses pour prendre, amener et assembler plusieurs nefs, Gabarres, et autres choses necessaires aus pons et passages sur la riviere de Garonne.
Gabarotus.