garatus
garātus, a, um (garon), mit garum angemacht, ofellae, Apic. 7, 270.
gărātus, a, um (garum), préparé avec du garum : Apic. 7, 270.
Garottus: quod vide. Computum anni 1336. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 326. col. 2.
Item sunt in castro duo millia carellorum ad unum et ad duos pedes pro.xv. sol. gross. Item de carellis, qui dicuntur Garati,xii. carellos, qui computantur in dictis quindecim solidis