garens

, Vas, cautio, Gall. Garant. Leges Ottonis Imp. cap. 7. apud Murator. tom. 1. part. 2. col. 2 : Si quis equum suum, vel cetera animalia, sive rem suam super aliquem reperit, et ipse se Garentem dare dixerit, statim ut ad certum Garentem eum conducat, et super tertium Garentem et tertium comitatum non procedat. Ubi vulgo legitur Warentem. Macer legit Garrens in Hierolex. Vide Warantus.