gargarisma
gargărisma (-ismum, Cael. Aur. Tard. 2, 7, 99), ătis, n., = γαργάρισμα,
- a gargle, Theod. Prisc. 1, 10, 15; Cael. Aur. Tard. 2, 8, 116.
gargarisma, atis, n. (γαργάρισμα), das Gurgelwasser, Th. Prisc. 1, 15.
de excoriatione trachee arterie: ‥ fiat ~us cum aqua decoctionis ordei decorticati
mundificetur cerebrum per sternutationes et ~ata
et ~ata [consumunt humorem generantem caniciem ]
facta evacuacione ‥ sicut ‥ de cerebro per sternutacionem et ~ata
usus ~i
gargărisma, ătis, n. (γαργάρισμα), gargarisme : Th. Prisc. 1, 15.