garrulitas
garrulitas, a chattering, babbling, prating, garrulity
Could not find garrulitatemque in Logeion dictionaries.
garrulitatemque Noun: feminine accusative singular of garrulitas
garrŭlĭtas, ātis, f. [garrulus], a chattering, babbling, prating, talkativeness, garrulity (not in Cic.).
- I Lit.: nunc quoque in alitibus facundia prisca remansit, Raucaque garrulitas studiumque immane loquendi, Ov. M. 5, 678: quem non abducet infixum cogitationibus illa neminem satiatura garrulitas? Sen. Cons. Helv. 16 fin.: (pueri) facie et garrulitate amabiles. Suet. Aug. 83: extemporalis, Quint. 2, 4, 15: ingens, Plin. 29, 1, 3, § 5: ingentia dona Auctoris pereunt, garrulitate sui, Mart. 5, 52, 8; Plin. Ep. 9, 10, 2; Suet. Aug. 83; Sen. Rhet. 2, 13, 2.—
- II Transf.: cornix inauspicatae garrulitatis, Plin. 10, 12, 14, § 30.
gārrulitās, ātis, f. (garrulus), die Schwatzhaftigkeit, die Plapperhaftigkeit, uxoris, Sen. rhet.: muliebris, Sen. rhet.: pueri facie et garrulitate amabiles, Suet.: ea garrulitas, quā sermones in vehiculo seruntur, Plin. ep. – der Elster, garr. rauca, Ov. met. 5, 678: der Krähe, ipsa ales est inauspicatae garrulitatis, Plin. 10, 30.
ne ‥ verbosa ~as aut garrula verbositas ‥ criminetur
erade a lingua mea ‥ loquendi garulitatem
idque negat verum verax sapientia rerum / quod perhibent vates per inanes garrulitates
lingua divitis cum ~ate edacitatis rea ‥ cruciatur in flamma [cf. ]Luke xvi 24
garrio, i. murmur, i.jangler , inde garrulus, i. Romanicejanglur , ‥ ~as, i.janglerie
poetica ~as semper de falsitate ornata
facillima ~ate cantus hominum femina loquax evincebat
quia secundum regulam S. Benedicti fratribus edentibus lectio deesse non debet, observetur ‥ statutum ‥ ut garrilitas et scurrilitas subtrahantur
~as, laetitia
~as ranarum(v.
quin ipsum ‥ cornicis ~as publicaret
lupus fert: ‘dulcis amice / sum pavidus crebra garrulitate canis’
hic canit omnis avis ‥ / pica loquax ‥ philomele / instar habent cythare dum certant garrulitate
tanto undarum impetu ut ad xxx miliaria ~as discernatur aquarum
~as,geonung
garrŭlĭtās, (14) ātis, f. (garrulus), ¶ 1 caquetage [de la pie] : Ov. M. 5, 678 ; [de la corneille] Plin. 10, 30 ¶ 2 babil [dʼenfant] : Suet. Aug. 83 ¶ 3 bavardage, caquet : Quint. 2, 4, 15 ; Plin. Min. Ep. 9, 10, 2.
garrŭlĭtas, garrulitātis, f.: (di gazza), garrulità Ov
(di cornacchia), il gracchiare Plin.
garrulitās ātis, f
- garrulus, a chattering, babbling, prating, garrulity: Rauca, O.