garritus
garrītus, ūs, m. [garrio],
- a chattering, chat, talk (late Lat.), Sid. Ep. 3, 6 med.
gārrītus, ūs, m. (garrio), das Schwatzen, Plaudern, Geschwätz, Sidon. epist. 8, 6, 9.
garritus dabit hanc, omni virtute relicta, / si garrire potes, gloria certa manet
sacerdotes ‥ copiam disputandi ‥ adversariis prebuerunt loquacitatisque ~um evomere permiserunt
omnes irreciunt Parcarum recia; / non salvat Tullium garritus gracia
hec ‥ dico adnullandum opinionem vicecomitum ruralium, qui ‥ ex impetuoso ~u, ut appareant id quod non sunt sustinent econverso
scribis mihi opprobria ‥ et convenit ‥ verborum jaculo tuos ~us ‥ veritate ‥ refrenare(
avicule ‥ quasi querimoniam facientes cum magno ~u perstrepuerunt
nescio quem prope me sub ramos ilicis alte / audio garritum
dum [philomena ] delicioso ~ui pervigil indulget
avium multitudo ‥ circumdedit [Franciscum ] ‥ et facto silentio omnique ~u deposito ‥ intuebantur faciem predicantis
irracionalis sonus sunt hinitus equi, ~us avis
cornix ‥ aquilam quam tangere formidat ~u et volatu insequitur
a chaterynge of byrdis , ~us
lancearum fragor ‥, sagittarum ~us, securium concussus
cum psalmum dicis ‥ in compunctione magis animi quam in tremulae vocis dulcedine delectare: lacrymas enim psallentis Deus magis quam ~um comprobat
garrītŭs, ūs, m. (garrio), bavardage, babil : Sid. Ep. 8, 6, 9.
Dominus comes factus fuit capitaneus per quinque annos, et omnes reditus patriarchatus et Garritum debebat habere : ita quod patriarcha nihil habebat agere, nisi accipere a domino comite tria millia marcarum in determinatis taxis.Vide supra Garrandare.