garrulatio

garrulatio [LL] , (foolish) chatter, garrulity. 1255 hoc voluit ‥ sustinere ita quod per garulacionem suam curia mota fuit et negotia domini regis inpedita SelPlForest 25; contra inquietacionem et iram et ~onem adhibeatur ‥ gaudium et leticiam Bacon IX 25; 1300 ordinamus quod omnes fratres ‥ divinis insistant ‥ absque omni garulacione seu confabulacione illicita sacrificium Deo laudis offerentes ‥ Ord. Ely 7; 1390 vicarii ‥ per eorum strepitus, truffas, garulaciones, ludos ‥ divinum officium ‥ impediunt Stat. Linc. II 247; s1431 ante [constitucionem muri] poterant omnia in utroque loco prospici sed jam a nullo ~ones seu inutiles communicaciones non poterunt, prout prius, lucidius intueri Chr. S. Alb. 60; 1472 diaconi ‥ in choro ‥ confabulantur et ~ones faciunt Fabr. York 251; 1481 parochiani ‥ faciunt clamores et ~ones tempore divinorum ‥ et tenent [in ecclesia] plebiscitum in magnum dedecus ecclesie Ib. 260.