gingiliphus
gingiliphus, ī, m., das schallende Gelächter, Petron. 73, 4.
gingĭlĭphus, (16) ī, m. , rire bruyant, éclat de rire : Petr. 73, 4.
Cæteri convivæ circa labrum manibus nexis currebant, et Gingilipho ingenti clamore exsonabant
Gingilismoa