gluma
glūma, ae, f. [glubo],
- a hull or husk, esp. of corn (cf.: stramentum, palea, acus): arista et granum omnibus fere notum; gluma paucis. Itaque id apud Ennium solum scriptum scio esse, Varr. R. R. 1, 48, 1 sq. (cf. Enn. p. 174 Vahl.); Paul. ex Fest. s. h. v. p. 98 Müll.
glūma, ae, f. (st. glubma v. glubo, s. Paul. ex Fest. 98, 8), die Hülfe, der Balg des Getreides, Varro r. r. 1, 48, 1 u. 2.
arvorum gelido qui cultus fonte rigabis / et segetum glumas nimbosis imbribus auges
glūma, æ, f. (glubo), pellicule [des graines], balle : Varro R. 1, 48, 1 ; P. Fest. 98.
glŭma, ae, f.: lolla (pellicola che racchiude il chicco di grano).