gorytus
gōrȳtus od. -os (cōrȳtus od. os), ī, m. (γωρυτός, eig. der Bogenhälter), der Köcher, Verg. u.a. Dichter. – ➳ cŏrȳtus gemessen bei Sidon. carm. 11, 56.
coriti,bogefodder
arcus et coritos, hastas ensesque politos
in thecis latentia intuebamus spicula, ‥ arcus in corytis
hic corintheus,a bowehowse
a whywer ‥, corinthus, faretra
gōrȳtus, v. corytos : Virg. En. 10, 169.