gressibilis
gressibilis, e (gressus), was gehen kann, animal, Boëth. ad Aristot. περὶ ἑρμηνείας, 1, 74.
nec pedestria progrediendo perficere [poterat ] iccirco quod omnis motus ~is ‥ procreavit languorem egritudinis
hic et hec ~is ‥ et hoc ~e, i. quod facile graditur
corpus ‥ esse maligno inhabitante spiritu ~e, visibile, dicibile potuit
quod ‥ ~e est, interdum gradi non potest
homo est animal rationale, mortale, ~e, bipes; sit quod homo sine pedibus nascatur: nec ideo minus est homo, bipesve dicitur, nec idcirco minus ~e, licet gradi non possit
genera animalium sunt v, sc. homo, volatile, et aquaticum, et ~e [], et quod serpit supra ventrem n. : id est quadrupes
quamvis ‥ [apis ] possit inter volatilia computari, tamen quia pedibus utitur ‥ merito potest inter ~ia numerari
humus ‥ proprie dicta est cum operiretur aquis; arida vero post congregationem aquarum in unum locum; terra, postquam facta sunt ~ia pedibus, quorum cepit teri tellus tempore Cahin
gressĭbĭlis, e (gressus), qui peut marcher : Boet. Arist. cat. 1, p. 137.
Avium porro omnium volucrium genus paucissimum præstat alimentum, si ad genus Gressilium conferatur, potissimum si ad suillam, qua, non aliud invenias, quod copiosioris sit nutrimenti.