gualdana
vocabolo antiquo,unde etymon accersit. Verum, ea notione, malim illud eruere ainquit che vale la correria, o cavalcata che fanno i soldati a rubare su quello de nemici e la preda, la quale essi hoggidi chiamato Guadagno :Acarisius :
Gualdus, silva : ut
Gualdanaprimitus fuerit venatorius excursus in silvam, saltum,
Gualdum; unde postea vox traducta fuerit ad rem militarem : quomodo a venatione, dicimus
Donner la chasse aux ennemis. At
Gualdana, Cruscanis, dicitur
Ischiera di gente armata, manada. Ita Rollandinus in Chron. lib. 4. cap. 13 :
Imperator sequenti die misit primo balisterios, et misit Gualdanam suam, secundo milites et pedites, etc.Lib. 10. cap. 5 :
Præmisit balisterios, et Gualdanam, omnesque vastatores cum illis, etc.Infra Waldana scribitur. Adde lib. 11. cap. 3. et Historiam Cortusior. lib. 3. cap. 4. lib. 6. cap. 8. Utitur etiam Dantes in Inf. cant. 22. Vide Octav. Ferrarium in Orig. Ital. qui vocis etymon a
Gilda, societas, deducit.
Ribaldisnon dissimilium, intelligit Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 530. quem consule.