gyro
gȳro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [gyrus].
- Act., to turn round in a circle, wheel round (post-Aug. and very rare).—
- A Lit.: animal difficile se gyrabit, Veg. Vet. 3, 5. —
- B To go around a thing: omnes greges, Vulg. Gen. 30, 32; id. Judith, 13, 12.—
- II Neutr., to turn around: post tergum eorum, Vulg. 2 Reg. 5, 23: per viam, id. Eccl. 1, 6: per meridiem, id. 1 Macc. 13, 20: Ambros. in Psa. 118; Serm. 12, § 20.—
- III Transf.: gȳrātus, made in a circular form, rounded: chlamys orbe gyrato laciniosa, Plin. 5, 10, 11, § 62.
gȳro, āvī, ātum, āre (gyrus), I) v. tr.: 1) in einem Kreise herumdrehen, se, Veget. mul. 2, 5, 2. – übtr., orbis gyratus, rund geformt, Plin. 5, 62. – 2) um od. bei etwas herumgehen, herba gyrat arbores, Soran.: omnes greges, Vulg. genes. 30, 32: vallem, Vulg. Iudith 13, 12. – II) v. intr. sich herumdrehen, sich herumbewegen, herumgehen, post tergum eorum, Vulg. 2. regg. 5, 23: per viam, Vulg. 1. Machab. 13, 20: per omnes domos infrontate (frech), Fulg. expos. serm. antiqu. p. 564 M.: per meridiem (v. der Sonne), Vulg. eccl. 1, 6: u. so quia gyrando inferiore invenitur orbis parte caelestis, Ambros. in psalm. 118. serm. 12. § 20.
thorale et manice et girones, licet, quantum ad vestis partes, diversa habeant nomina, tamen principalis eorum materia est pannus
debet colligere l garbas [cooperture ] et unamquamque garbam tam magnam quantum poterit trahere sub brachio suo dum tenet gironem tunice sue in manu sua
fecit gironem in castro
placea prius dicta continet in long’ ab oriente in occidentem ad modum gironis vulgariter dictegore
lapis †calamiaris, †emachites, quo vel magnes et †guit [v. l. giro ] idem
See: gyrare
gȳrō, āvī, ātum, āre (gyrus), ¶ 1 tr., faire tourner en rond, faire décrire un cercle : se Veg. Mul. 2, 5, 2, faire des voltes [en parl. dʼun cheval] || gyratus Plin. 5, 62, arrondi ¶ 2 intr., tourner : Ambr. Psalm. 118, serm. 12, 20.
Gherone: Germanis,
Gheere, et
Gheerene: Anglis
a Garde. Sic porro dicta, quod hac parte
gyretvestis, i. circuli figuram efficiat. Udalricus lib. 2. Consuet. Cluniac. cap. 11 :
Sedens ad Lectionem ita sedet, ut ulna sit inter se et alium juxta sedentem. Anteriora frocci sui semper in gremium ita attrahit, ut pedes possint bene videri. Girones quoque, vel quos quidam Sagittas vocant, colligit utrinque, ut non sparsim jaceant in terra.Eadem habet Bernardus Monach. in Consuetud. ejusdem Monasterii parte 1. cap. 18. et cap. 45 :
Mox cum sinistra manu Girones Albæ accipiens, et ante se tenens, spargit ante se aquam, (benedictam), etc.
Similiter autem subtus circa pedes tunica debet esse rotunda qualitate mensurata ; sagittas vero vel Gerones tantum habeat, ut iter gradientes vel superfluitate, vel parcitate non impediat.
laneam fuisse, et aliquantum cuculla constrictiorem, sed circa crura aliquantulum largiorem, et ad pedes tendentem, brachialiis nec multum amplis, nec multum constrictis, ad manus tendentibus, imo cum Gyrone in utroque latere sub ascella deorsum descendente, quæ desuper caputio carebat. Chronic. Senoniense cap. 16 :
Unus vero eorum Gyrone loricæ levato, coxam ipsius ita perforavit, etc.
Ejus vestimenti forma, nonnisi quidam saccus veridice dici potest, cum nec manicas habeat, nec Girones, nec capitellos atque bottones.Laudes Papiæ apud Murator. tom. 11. col. 30 :
Portant autem plurimi Canonici... togam clausam sine Gironis, et vestimenta longa decenter.
Sic tabernaculorumCeignent espées au senestre Giron.
Gyronesdescribit vetus Poeta in Poemate, cui titulum fecit,
Infra :Son pavillon a fait tendre Auberis, Li dras en fu d'nn vermeil paile bis, Et el pomel estoit un aigle assis, Et li paisson pointuré et assis : Les cordes sont de soie, ce m'est vis Plus de sept mil Gyrons i ot bastis.
Fist Auberis son paveillon drescier, Li drap en furent de paile de quartier,
In Consuetud. municipali Peronensi art. 241.Mult estoit riche ouvers à eschaquier, Sept mille Girons i ot fait entaillier, Li paisson furent et d'argent et d'ormier, Les cordes furent de soie d'orellier.
Tendre le giron en la Justice, est, cum quis se paratum ait ad recipiendum pecuniam, quæ offertur in solutionem. Notum porro proverbium Ital.
Gyro, atque idem est quod ventrale, Gall.
HincTout en ourant l'erbe a cuellue,... Ses Grons en a la dame emplis.
Géronnéeet
Gironnée; quantum capit
Gyroseu ventrale. Lit. remiss. ann. 1405. in Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 142 :
Icellui Roussel qui avoit une Gironnée de cailloux en suiant le suppliant, etc. Une Géronnée de roisins,in aliis ibid. ch. 197.
Hic fecit Gyronem in Radicophano et turribus munivit.Et pag. 445. col. 2. ex Cardinali Aragonio :
Hic fecit Gironem in castro Rodicophini turribus munitum et alto fossato.Joh. Iperii Chron. S. Bertini apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 649 :
Iste Papa Adrianus IV. fecit Gyronem in Vadicosono, ac muris et turribus munivit.
Quod ædificium rotundum fuit duobus Gyronibus.Charta ann. 1317. in Reg. 56. Chartoph. reg. ch. 11 :
Item que l'en ne puisse mettre ou tiges de heusiaus, ne d'estiveaus, ne de heuses de cordoan, qu'il n'i ait demi pie de Giron ou plus de cordoan par dessous.Vide Gericontinum.