hallenses
Haller, obolus,. Henricus Rebdorff. in Chron. ann. 1348 :vulgo Hallensis
Legavit pro constructione Chori... quadringentas libras Hallenses.Adde ann. 1346. et vide Chartam Caroli IV. Imper. in Chron. Constantiensi pag. 626. Vitam Balduini Lutzemb. Archiep. Trevir. lib. 3. cap. 1. et Goldastum ad Hepidanni cap. 14. lib. 1. de Vita S. Wiboradæ, etc. Vox
Halleroccurrit in aliquot Chartis apud Fredericum Sandium in Consuetudines Feudales Gelriæ pag. 35.
Haleri, Hallerivel
Halensesappellantur in Chartis laudatis a Christ. Schlegelio in Dissert. de Numm. antiq. edita Francof. ann. 1717. ubi docet
Hallensesex ære et argento conflatos ab una parte cruce, altera manu signatos fuisse absque ulla inscriptione ; postea manum et crucem una facie sistere ; quæ mutatio circa ann. 1494. accidit. Hujus monetæ prima mentio, eadem teste, occurrit in Ch. ann. 1228. Consule præterea Bern.
Helblinginterdum in vett. Chartis vocatur hæc eadem moneta, ut observat Schilterus in Gloss. Teuton. Hinc Anglo-Saxones
Halpennidixerunt seminummum, qui pro mensis aut tabernis erigendis in foro datur. Vide Bordhalpeny. Ab Hala urbe Sueviæ vocis originem accersit Freherus ; Goldastus vero, qui et libram Hallensem et Hallerorum differre putat, a Latino obolus, quasi Hoboler, deducit. Hunc consule tom. 1. Rer. Alaman. pag. 254.