About Report a problem

Menu

heinfare

HEINFARE
,
Heinfara
, et
Hainfar
, Discessio, fuga, lapsus servi, ex Angl. Hein, famulus, servus, et Far, iter, transitus. Dicitur et mulcta, quæ hoc nomine penditur, et ipsa jurisdictio animadvertendi in servos fuga lapsos. Domesdei : Heinfaram qui fecerit, 100. sol emendet. Alibi : Si quis occiderit hominem Regis, et facit Heinfaram, dat Regi 30. sol. de solutione hominis, et de forisfacto 100. sol. Rursum alio loco : Istæ consuetudines pertinent ad Tantone, Burgherisch, latrones, pacis infractio, Hainfare, etc. Ex Spelmanno.
Haufare
, Eadem notione. Consuetud. antiquæ Norman. in Concilio apud Lillebonam ann. 1080. celebrato confirmatæ apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 118 : Nulli liceat in Normannia Haufare facere, vel incendium, vel raptum mulieris, vel nammum capere, quin fieret inde clamor apud eum, qui clamorem inde habere debuit.

Saved

Recent