heptagonus
heptagōnus (eptagōnus), a, um (ἑπτάγωνος), siebeneckig, Vitr. 8, 2, 6. Boëth. inst. arithm. 2, 15 u. 16 u.a.
impossibile est plura ex hujusmodi superficiebus esse, nec aliquod ex superficiebus exagonis et eptagonis
†genos dicitur genus, inde ‥ triganus et eptagonus
heptăgōnus, a, um (ἑπτάγωνος), heptagone, qui a sept angles : Boet. Arithm. 2, 6, p. 1021.