herniosus
hernĭōsus, a, um, adj. [hernia],
- ruptured, having a rupture: patruus, Verg. Cat. 5, 39.—Plur. subst.: hernĭōsi, ōrum, m., ruptured persons, Lampr. Heliog. 25, 6.
herniōsus, a, um (hernia), einen Bruch habend, patruus, Verg. catal. 5, 39. Vulg. Levit. 21, 20. Marc. Emp. 33. Porphyr. Hor. sat. 1, 1, 105: Nbf. hirniosus, κηλήτης, Gloss. II, 348, 63: Plur. subst. = Bruchleidende, Lampr. Hel. 25, 6.
hernĭōsus, a, um (hernia), qui a une hernie : M. Emp. 33.
Alii Herniosi, gibbosi alii, quidam læsi graviter, etc.