heroice
hērōĭcē, v. heroicus fin.
hērōicē, Adv. (heroicus), heroisch, Macr. sat. 5, 14, 5.
Beda [scripsit ] ‥ de vita S. Cuthberti [librum ] primum ~e, postea piano sermone
actus B. Martini quatuor libris ~e [] digessit : heroico metro M. Par. Maj. I 247
Ricardus de Clare ‥ sepultus est apud Teokesberi; ‥ de eo illic ~e intitulatur: ‘hic pudor Ypoliti, Paridis gena, sensus Ulixis’
hērōĭcē (heroicus), à la manière épique [dans le genre héroïque] : Macr. Sat. 5, 14, 5.