hieronica
hĭĕrŏnīca, ae, m., = ἱερονίκης,
- a conqueror in the sacred games: Neapolin albis equis introiit, disjecta parte muri, ut mos hieronicarum est, Suet. Ner. 25; Inscr. Orell. 2160; 2628 sq. al.
hĭĕrŏnīca (15) (-cēs), æ, m. (ἱερονίκης), hiéronique, vainqueur dans les jeux : Suet. Nero 25.