hierophanta
hĭĕrŏphanta or -tēs, ae, m., = ἱεροφάντης,
- a teacher of religious rites and ceremonies, a high-priest, hierophant, Arn. 5, 174; Hier. adv. Jovin. 1, 49 fin.: agrorum, in the country, Cod. Th. 16, 4, 10; Inscr. Orell. 2305; 2351 sq. (in Nep. Pelop. 3, 2, the word is spurious).
hierophanta od. -tēs, ae, m. (ἱεροφἀντης), der Einführer in den (geheimen) Gottesdienst, der Hierophant, Arnob. 5, 25. Hieron. adv. Iovin. 1, 49: hierophantae agrorum (auf dem Lande), Cod. Theod. 16, 4, 10. – ➳ Nep. Pelop. 3, 2 falsche Lesart.
cuncta Chaldeorum et ~arum fantasmata
hĭĕrŏphanta (-tēs), æ, m. (ἱεροφάντης), hiérophante [prêtre qui initiait aux mystères] : Arn. 5, 174 || -trĭa, æ, f. , femme hiérophante : CIL 6, 1780.
Peztom. 1. Anecd. part. 1. col. 217 :
Tradunt Hebræi emptum ab hocHist. Pacificationis inter Rudolfum II. Imp. et Imp. Turcarum ann. 1604. apud Ludewig. tom. 6. pag. 309 :(Putiphare) Joseph ob nimiam pulcritudinem in turpe ministerium, et a Domino viribus ejus arefactis, postea electum esse juxta morem Hierophantarum in pontificatum Heliopoleos.
Ad proximum igitur tentorium illius rei gratia tapetibus structum ostensum est, quorsum Turcæ cupide adulantes... ritu gentili et barbaro humi se sternunt, ac uno Hierophantarum clamore et cantu præ reliquis personante, pectora tundunt, faciem, barbas promissas palmis permulcent.
Et qui postea floruerunt caduceatores, Hierophantæ atque præcones.De his docte Vandal. Dissert. 6. cap. 5. pag. 500. Vide etiam Gruter. in inscript. 192. 3.