About
Menu

hoquetus

hoquetus [OF hoquet] 1 (mus.) ‘hocket’, breaking of melody by means of rests. copula ‥ fit in abscisione sonorum aut sumendo tempus post tempus ‥ et aliqui vocant oquetum modum istum Garl. Mus. Mens. P 15; quidam Parisienses fecerunt et adhuc faciunt de ‘In seculum’ le hoket Gallice ‥ et talis pausatio ‥ semis pausatio dicitur Mens. & Disc. (Anon. IV) 61; alia ‥ discantus species est cum littera vel sine littera in qua, dum unus cantat, alter tacet, et e contrario; et hujusmodi cantus truncatus dicitur a rei convenientia, qui et ~us dicitur Odington 140; de ~is Ib. 144 tit.; hoketi omnes Haudlo 402 (v. ballada); hoketus Hauboys 404b (v. discantus). 2 (leg.) quibble, hitch. 1286 propter hokettum de tort propter quod de consuetudine Oleronis incidebant in gagium v s. parti et lx s. nobis RGasc IV 5135 p. 13; 1312 procuratores nostri ‥ causam ducunt per cavillaciones, subterfugia et hoketos Ib. 218.

Saved

Recent