hordarius

hordarius [AS, ME hordere] , steward, bailiff. b (mon., Winchester) ‘hoarder’, treasurer. quicumque hordera [vv. ll. orderra, hordea, ordea] regis vel prepositus (Quad.) GAS 153; ut nemo cambiat sine testimonio prepositi vel sacerdotis vel ~ii [v. l. hordarie; AS: horderes] (Ib.) Ib. 156; †1246 (1393) cum hundredo forinseco de Axemynstr’ et ‥ cum ix s. et x d. de gildo ~ii per annum apud Rouerigg’ Pat 338 m. 18 (cf. Pat 504 m. 17: 1462; ConfirmR 9 m. 1: 1486; ib. 34 m. 1 (= MonExon 366): 1510 de gildo †hordagii; cf. horderisgeldum).  b 1176 ~io S. Suittuni quater xx m. Pipe 188; 1211 xx s. sunt super †hordarum [l. hordarium] sed †hordorum [l. hordarius] jam quietus est ‥ de illis ‥ xx s. Pipe Wint. 116; 1238 Oliverus senescallus et ~ius [conventus S. Swithuni] CurR XVI 149B; 1239 pro obedionariis Wintonie ‥: ‥ quod committant Henrico C. bailliam horderii, Henrico C. bailliam curtarii [etc.] Cl 158; domino ~io S. Swithuni Wyntonie Ad. Marsh Ep. 94; dedit ‥ domino G. le Noreys tunc ~io xl s. pro introitu Cust. Bleadon 210; c1270, 1277 ordearii (v. cortarius); 1276 ~ius ministret de manerio de H. x li. Reg. Wint. 641; 1327 compotus fratris J. ‥ ~ii Comp. Swith. 253; 1533 de xx s. receptis de ~io domus notre ‥ ad sustentandum conductum aquarum Ib. 216.