About
Menu

howare

howare [OF hoer] , to hoe. 1235 potuit eam [sc. terram] ~are, ardere, et excolere BNB III 165; 1235 (v. discalaciare); cum quis in solo alieno opus fecerit ut si ~iaverit vel fossatum fecerit vel carucam immiserit Bracton f. 159v (cf. Fleta (ed. 1647) 104: : hawyaverit [ed. Selden Soc.: howyaverit]); 1274 in vinea cindenda, fodienda, ~anda, et liganda (Ac. Man. Teynham) Arch. Cant. XLVI 142n; 1286 (v. houwandis); 1293 (v. bateicium).

Saved

Recent